Belfast-Larnaka seferini yapan İngiliz yolcu uçağı ile Somali’den Türkiye’ye dönen Türk Hava Kuvvetleri’ne ait A400M nakliye uçağının rotaları Ercan Tavsiyeli Hava Sahası içerisinde kesişti.
Ardından Rum-Yunan basınında aynı senaryo devreye sokuldu:
“Tehlike”, “çarpışma riski”, “Türk tehdidi”…
Oysa Kıbrıs Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Mete Tümerkan’ın aktardığı teknik bilgiler farklı bir tablo ortaya koyuyor.
Ercan Hava Trafik Kontrol Merkezi, yaklaşan İngiliz uçağı konusunda Türk pilotlarını önceden bilgilendiriyor. Türk pilotlar uçağı görsel olarak takip ediyor. Geçiş sırasında 1.300 feet dikey ve 2 deniz mili yatay ayrım bulunuyor. Üstelik olayın ardından İngiliz hava yolu şirketinin herhangi bir TCAS raporu düzenlemediği belirtiliyor.
O halde sorulması gereken soru basit:
Gerçekten anlatıldığı ölçüde ciddi bir çarpışma tehlikesi yaşandıysa bunun teknik kayıtları nerede?
Asıl mesele de burada başlıyor.
MESELE BİR UÇAK DEĞİL, ALGI
19 Ağustos olayı tek başına değerlendirilmemeli.
Son dönemde Türkiye’nin Doğu Akdeniz’deki askerî kapasitesinin neredeyse her unsuru benzer bir dille tartışılıyor.
Türk askerinin KKTC’deki varlığı…
Türkiye’nin radar ve hava savunma kapasitesi…
F-16’lar…
İHA ve SİHA’lar…
Türk Silahlı Kuvvetleri’nin bölgedeki caydırıcılığı…
Türkiye güçlendikçe aynı kavram daha sık karşımıza çıkıyor: “Türk tehdidi.”
Burada insan ister istemez soruyor:
Türkiye’nin güçlenmesi neden bu kadar rahatsızlık yaratıyor?
Türkiye savunma sanayisinde dışa bağımlılığını azalttıkça, kendi hava savunmasını geliştirdikçe ve Doğu Akdeniz’deki askerî caydırıcılığını artırdıkça bunu tehdit olarak sunmak, teknik bir güvenlik tartışmasının çok ötesine geçiyor.
Çünkü güçlü Türkiye, başkalarının Türkiye adına güvenlik sınırı çizdiği eski denklemin değişmesi anlamına geliyor.
TÜRKİYE’NİN GÜCÜ KKTC’NİN CAYDIRICILIĞIDIR
Kıbrıs Türk halkının güvenliği açısından da mesele tam olarak budur.
1974’ten bu yana adadaki Türk askerî varlığı Kıbrıs Türklerinin güvenlik denklemindeki temel caydırıcı unsurlardan biridir.
Türk askerini sürekli “tehdit” olarak tanımlayanlara sorulması gereken soru şudur:
Kime tehdit?
Kıbrıs Türk halkına karşı askerî bir hesap içerisinde olmayan neden Türk askerinin gücünden rahatsız olsun?
KKTC’yi hedef almayan neden Türkiye’nin caydırıcılığından endişe duysun?
Caydırıcılık savaş çıkarmak için değil, savaş çıkarmayı düşünenin hesabını değiştirmek için vardır.
Güçlü Türkiye’nin anlamı da budur.
ERCAN’I TANIMAMAK GERÇEĞİ DEĞİŞTİRMİYOR
19 Ağustos olayının bir başka önemli tarafı Ercan üzerinden yürütülen tartışmadır.
Rum tarafı Ercan Havalimanı’nı ve KKTC’nin hava trafik otoritesini siyasi olarak tanımıyor olabilir.
Ancak siyasi tanımama, teknik kapasiteyi ortadan kaldırmaz.
Radar varsa vardır.
Hava trafik kontrolörü varsa vardır.
Gökyüzündeki uçak görülüyorsa görülür.
Bir devletin veya yönetimin “tanımıyorum” demesiyle radar ekranındaki uçak kaybolmaz.
Fizik, siyasi tanıma kararıyla değişmez.
19 Ağustos’ta tartışılması gereken de propaganda başlıkları değil, mevcut teknik veriler olmalıdır.
AYNI SİLAHLANMA, İKİ FARKLI TANIM
Doğu Akdeniz’deki çifte standardı da görmek gerekiyor.
GKRY askerî kapasitesini artırdığında “savunma” deniliyor.
Yunanistan silahlandığında “güvenlik” deniliyor.
İsrail, Yunanistan ve GKRY arasındaki askerî ilişkiler derinleştiğinde “stratejik iş birliği” deniliyor.
Türkiye radar kapasitesini geliştirdiğinde ise “tehdit”…
Türk F-16’ları havalandığında “gerilim”…
Türk askeri KKTC’de caydırıcılığını koruduğunda “risk”…
Bu denklem kabul edilemez.
Türkiye Cumhuriyeti kimsenin kendisine biçtiği sınırlar içerisinde güçlü olmak zorunda değildir. Kıbrıs Türk halkı da başkalarının uygun gördüğü güvenlik kapasitesiyle yaşamaya mahkûm değildir.
KORKUNUN ADI A400M DEĞİL
19 Ağustos hadisesinin bıraktığı asıl fotoğraf budur.
Bir A400M geçti.
Teknik bilgiler ortaya konuldu.
Buna rağmen “Türk tehdidi” anlatısı üretildi.
Çünkü mesele artık yalnızca bir uçağın rotası değildir.
Mesele güçlenen Türkiye’dir.
Kendi savunma sanayisini kuran, gökyüzünü kendi sistemleriyle gözetleyen, kendi İHA ve SİHA’larını üreten, denizlerde ve havada caydırıcılığını artıran bir Türkiye gerçeği vardır.
Ve bu güç KKTC açısından bir tehdit değil, güvenlik ve caydırıcılık unsurudur.
Türkiye provokasyon peşinde değildir; fakat kendi millî güvenliğini başkalarının algı operasyonlarına göre şekillendirecek bir ülke de değildir.
Manşetlerle Türkiye’nin gücü azaltılamaz.
Algı operasyonlarıyla KKTC sahipsiz bırakılamaz.
Türk askerinin Kıbrıs’taki varlığı da masa başında yazılan senaryolarla ortadan kaldırılamaz.
19 Ağustos’ta gökyüzündeki uçaklar geçti, fakat geriye çok daha büyük bir gerçek kaldı...
Türkiye Cumhuriyeti güçlendikçe Kıbrıs Türk halkının caydırıcılığı da güçleniyor.
Ve belli ki bazı çevreleri asıl rahatsız eden de tam olarak bu.