2008 finalinde Manchester United’a karşı penaltı atışlarında golü atsaydı, John Terry kupayı Chelsea’ye kazandıracaktı.
Şut öncesinde ayağı kaydı ve topu direğe nişanladı. Ardından United ani penaltılarla zafere ulaştı.
Kulübün ilk Şampiyonlar Ligi kupasını kazanma şansını kaçırmasının ardından Chelsea efsanesi Terry teselli edilemez durumdaydı.
O gece Moskova’da otel odasına döndüğünde zihninden geçen sarsıcı düşünceleri 17 yıl sonra ilk kez paylaştı.
Terry, "Mennie Talks" adlı podcast programında şöyle konuştu:
“Maçtan sonra hepimiz otele döndük ve ben 25. kattaydım. Pencereden dışarı bakıyordum ve ‘Neden? Sadece neden?’ diyordum. Şunu söylemiyorum, böyle bir fırsat olsa atlar mıydınız; ama o an aklınızdan her türlü şey geçiyor.
Sonra çocuklar (takım arkadaşlarım) yukarı çıkıp beni aşağı indirdiler. Bunlar ‘Ya şöyle olsaydı?’ anları; gerçekten ne olacağını bilemiyorsunuz.”
Terry, Chelsea’de oynarken nihayet 2012’de Şampiyonlar Ligi kupasını kazandı.
Ancak bu zafer bile buruk geçti. Yarı finallerde gördüğü kırmızı kart nedeniyle finalde forma giyememişti.
Terry, Chelsea kariyerinde beş Premier League şampiyonluğu ve çok sayıda büyük kupa kazandı.
Buna rağmen, o penaltıdaki hatası hala peşini bırakmıyor.
“Bugün bile aklımdan geçiyor. Yıllar içinde elbette biraz yumuşadı ama oynarken bunu bir şekilde bölmelere ayırıp kafanın arkasına atıyorsun.
Şimdi emekliyim; her hafta oynama odağım ve o heyecan olmayınca, bu hala beni çok etkiliyor.
Gecenin bir yarısı uyanıp ‘Ah, evet, bu gerçekten olmuştu’ dediğim oluyor. Sanmıyorum ki bu hiç geçsin.
Moskova’da o penaltıyı kaçırdığımda, kimin gerçekten arkadaşın olduğunu ve kimin seni gerçekten umursadığını çok hızlı anlıyorsun.
O maçtan sonra beni arayıp iyi olup olmadığımı soran ilk kişi Ray [Wilkins] oldu; birkaç kişi daha vardı.
İşte bu anlar, futbolda arkadaşlığın ne kadar az olduğunu fark etmeni sağlıyor. Ama zor anlarda gerçek olanlar kendini belli ediyor.
Ray harikaydı ve sadece o sefer değil, defalarca kontrol etti.”